Wrześniowe początki, arbuzowe zbiory i co słychać w sadzie.

Takie cuda nam na działce wyrosły. Nasiona przywiezione z Bułgarii przez Szymonka w maju przyjęły się na polskiej ziemi i proszę - MAMY ARBUZY :))) Szymon dumny jest z nich niesamowicie, wszak to jego inicjatywa była, aby zacząć je hodować.

Kolor średnio nasycony, ale SMAK... :) Słodki, aromatyczny i bez żadnych sztucznych dodatków.

Pierwszy plaster i uwierzcie mi to nie był ostatni.

W sadzie królowe jabłonie zachęcają nas do pieczenia szarlotek. Ilość owoców nie jest powalająca, ale biorąc pod uwagę to, że nigdy nie były niczym pryskane to i tak jest dobrze.

 Na zdjęciu poniżej przedstawiam Wam najstarszą jabłoń w naszym sadzie, co się zowie : SZARA RENETA. Ma bardzo aromatyczne  twarde owoce, których teraz niestety nie spróbujecie. Jabłka tej odmiany zerwane zostaną najwcześniej w październiku i poleżą sobie troszkę na półce w chłodnej piwnicy nim zyskają odpowiedni smak: winno-kwaskowaty. W dzieciństwie ich nie lubiłam, wolałam słodkie kosztele, jednak teraz doceniam je i przedkładam nad inne.

Oprócz ulubionych przez wszystkich jesiennych szarlotek z DUŻĄ ilością cynamonu warto zrobić sobie domowy ocet jabłkowy. U nas, a dokładniej u mojej mamy, stoją już trzy słoje z tym specyfikiem.

Pomimo sierpniowych upałów moje dynie też sobie nieźle poradziły. Oprócz oczywiście walorów kulinarnych WYGLĄDAJĄ :) Pamiętam jak pisałam Wam, kiedy wiosną kompletowałam nasiona o "Tureckim Turbanie". Piękne prawda? Będą świetnie komponować z wrzosowymi bukietami.

Po tym owocowo-warzywnym przeglądzie nabieram smaku na coś słodkiego. I nie będzie to niestety ciepła szarlotka, gdyż mając w domu sześcioletniego pierwszoklasistę i trzylatka zaczynającego przedszkole NAPRAWDĘ mam co robić. Jeszcze tydzień i wszystko się unormuje, przynajmniej mam taką nadzieję. :) Tymczasem w ferworze zajęć, jak tylko błyśnie słonko uciekam do altany na szybka kawę plus ciastka pełne ziaren wszelakich i chrupię niczym rasowa wiewiórka :)